Hoop op morgen, en dan weer op morgen, steeds op morgen! Laat ons in de toekomst geloven.

Espère, enfant! demain! et puis demain encore! Et puis toujours demain! croyons dans l'avenir.

 Victor Hugo




 LA VIE CONTINUE !
de Gascogne vandaag



​​​​​​​
image-282323-herfst_1.jpg

Een groet vanuit het ‘zonnige’ zuiden. In deze woelige tijd hopen we dat het iedereen zo goed mogelijk gaat. Door familie en vrienden overal in Europa worden we op de hoogte gehouden en hopelijk zal deze tijd ergens goed voor zijn.
Misschien vinden jullie het interessant om te horen wat voor impact Corona heeft op deze regio?
 
Uiteraard waren wij ons (als reisleiders) in maart weer fanatiek aan het voorbereiden voor onze reizen in april en mei door Europa, maar de enige zekerheid die we nu hebben is, dat al onze 5 reizen zijn geannuleerd.  Gelukkig…. zeggen we nu. Zover zijn we inmiddels , we zien onszelf  echt niet reizen met een bus vol Amerikanen. Van die verantwoording zijn we nu af. En opeens hebben we vrije tijd. Het is een hele gekke gewaarwording dat we tot half juni de tijd hebben voor elkaar en onszelf. Bevalt ons dit? JA JA JA. We zijn nu in ‘de tuin’ bezig, ja 6 ha noemen we nog steeds tuin. We zijn aan het zaaien, planten, schoon maken, en doen dingen die al jaren lang op ons ‘to-do’ lijstje stonden. En gek genoeg is er een enorme rust over ons gekomen want er is nu geen ja-nee-ja-maar meer. Bovendien zijn we nu helemaal op onszelf aangewezen, want met de lock-down moeten we thuis blijven. We kunnen ons goed vinden in de nieuwe regels. We praten over niets anders dan over de toestand in de wereld, onze familie, onze vrienden in Europa en Amerika. Hoe gaat het in noord Italie, altijd een hoogtepunt op onze reizen. Hoe gaat met Luca, de eigenaar van ons restaurant in Venetie, en Antonio, onze favoriete chauffeur uit Vareze, zijn vrouw die verpleegster is en....al die anderen.
We slapen er slecht van.



"alambic"

image-283035-herfst_12_.w640.JPG
image-283037-herfst_13_.w640.JPG
image-282327-herfst_10_.w640.JPG




image-282324-herfst_2_.jpg
l'armistice
​​​​​​​
Op de 11e november, de dag dat de wapenstilstand van de 1e wereldoorlog werd getekend is er nu, 100 jaar later, zelfs in Meylan, groots uitgepakt. De burgemeesters komen bloemen leggen bij de monumenten in Sos en Meylan. Om 11 uur wordt stilgestaan bij de ondertekening van de Armistice in de treinwagon in Compiègne. Het is bijna amusant te zien hoe ernstig het er aan toe gaat: de vaandels (waar komen die nou weer vandaan?) worden plechtig geheven, de chrysanten neergelegd en à capella wordt de Marseillaise gezongen. Naast wat bibberende oudjes zijn er zowaar nog jongeren aanwezig. 
​​​​​​​




image-283017-herfst_3_.w640.jpg

Saint Martin de Tours 

Sint Maarten, op 11 november, is inmiddels ook voorbij. Er wonen hier 3 kinderen in het dorp (dat is toch altijd nog 10%) en voor de zekerheid hadden we wat snoepgoed gekocht, voor je weet maar nooit…..ze zijn niet geweest met hun lampionnetjes, dus de spekkies zijn voor onszelf.
St. Maarten wordt hier gevierd, hij is natuurlijk ook een Franse heilige. Hij was bisschop van Tours en wordt altijd afgebeeld zittend op een paard. Hij ontmoet een bedelaar en snijdt zijn mantel doormidden, de helft geeft hij aan de bedelaar.
Er is nog een leuk verhaal over hem: op een dag inspecteert hij de wijngaarden van het klooster en zijn ezeltje smeert ‘m. Uiteindelijk vindt Maarten (nog geen St.) hem als hij heerlijk aan de wijnranken staat te kluiven. Uiteraard is hij boos, maar als hij het volgend jaar met de smoor in dat veld inspecteert, kan hij z’n ogen niet geloven! Wat een prachtige wijnranken groeien daar, met nog meer trossen druiven dan ergens anders. Dat had die ezel op z’n geweten! Vanaf die tijd worden de druivenranken gesnoeid!




image-282328-herfst_7.png
bingo: € 100 korting!!

We hebben een nieuwe actie bedacht, en we willen een heuse FOTO WEDSTRIJD introduceren. Heb je het idee dat je een prachtige foto van onze glamping of van de omgeving hebt gemaakt, stuur die dan naar ons op en win de prijs!!!! Je mag dan op het volgende verblijf bij ons € 100 van de prijs afhalen. Wij mogen deze dan ook op onze website publiceren! Stuur svp een foto met zoveel mogelijk pixels naar onze email: glampingfrankrijk@gmail.com vóór 1 april (geen grap) en wie weet ben je de gelukkige winnaar. Als je toch bezig bent met foto's, mag je ook foto's plaatsen op Google maps van la Mirande, of op Zoover, Camping Glamping la Mirande.


image-283021-herfst_6_.jpg






image-282326-herfst_5_.w640.jpg

Een groet vanuit het ‘zonnige’ zuiden. In deze woelige tijd hopen we dat het iedereen zo goed mogelijk gaat. Door familie en vrienden overal in Europa worden we op de hoogte gehouden en hopelijk zal deze tijd ergens goed voor zijn.

Misschien vinden jullie het interessant om te horen wat voor impact Corona heeft op deze regio?


Uiteraard waren wij ons (als reisleiders) in maart weer fanatiek aan het voorbereiden voor onze reizen in april en mei door Europa, maar de enige zekerheid die we nu hebben is, dat al onze 5 reizen zijn geannuleerd.  Gelukkig…. zeggen we nu. Zover zijn we inmiddels , we zien onszelf  echt niet reizen met een bus vol Amerikanen. Van die verantwoording zijn we nu af. En opeens hebben we vrije tijd. Het is een hele gekke gewaarwording dat we tot half juni de tijd hebben voor elkaar en onszelf. Bevalt ons dit? JA JA JA. We zijn nu in ‘de tuin’ bezig, ja 6 ha noemen we nog steeds tuin. We zijn aan het zaaien, planten, schoon maken, en doen dingen die al jaren lang op ons ‘to-do’ lijstje stonden. En gek genoeg is er een enorme rust over ons gekomen want er is nu geen ja-nee-ja-nee meer. Bovendien zijn we nu helemaal op onszelf aangewezen, want met de lock-down moeten we thuis blijven. We kunnen ons goed vinden in de nieuwe regels. Daarom kijken we wel verbaasd naar o.a. Nederland waar mensen ‘leuke dingen’ doen en in lange rijen bos- of strandwandelingen maken. Stiekem hopen we dat men nog iets van alle nieuwigheden leert, waarderen we weer no-nonsense en zijn file’s spoedig verleden tijd.


Lock down Frankrijk:

Begin maart liepen we nog lacherig kusjes uit te delen, maar dat is totaal voorbij. Jong en oud is zich er nu van bewust dat we serieus moeten leven, boks groeten en elleboogjes uitdelen. De ‘bise’ heeft plaats gemaakt voor een echt lucht kusje op 2 meter afstand.

President Macron kwam een uurtje na Mark Rutte op TV en vertelde ons net zo indrukwekkend wat ons te doen staat de komende 2 weken. Om ons tegemoet te komen wordt 300 miljard Euro vrijgemaakt. Niemand zal failliet gaan beloofde hij. Grote woorden natuurlijk, maar laten we het hopen. We krijgen allerlei mails dat we niet moeten panikeren. Hypotheken hoeven voorlopig niet meer worden afgelost, schulden niet afbetaald en water en elektriciteit  mogen ook later worden betaald.  We mogen torenhoge leningen afsluiten, maar uitstel van betalen is (jammer genoeg) geen afstel. De speech eindigde met –hoe kan het ook anders- : Vive la France, Vive la République en daarna werd plechtig de Marseillaise gespeeld. In de tussentijd had hij 5x gezegd dat we in oorlog waren. Dat was wel erg dramatisch.

Maar écht, alle winkels zijn dicht. Met de naaste buren hebben we telefonisch contact. We gaan wel naar buiten, maar blijven op ons terrein. We hoopten dat de bouwmarkten en tuincentra open zouden blijven net als in Duitsland, maar nee, dat is dikke pech.  En het is nu alleen nog maar mogelijk om de weg op te gaan met een formulier dat je hebt gedownload van internet. Dat moet je invullen en dan aankruisen of je naar de supermarkt gaat, de apotheek of iemand gaat helpen. Voor iets anders mag je niet naar buiten. Het schijnt dat honderden politiemensen op de been zijn om je aan te houden en te controleren. Heb je niet zo’n document, dan krijg je een boete van € 135. Omdat zoveel mensen hier geen internet hebben, kunnen ze ook een coupon uit de krant knippen.

Uit nieuwsgierigheid is Ron boodschappen gaan doen en hij was tot de tanden gewapend en op het ergste voorbereid: met het formulier in de hand reed hij over totaal lege wegen en door verlaten dorpjes. Geen mens te zien en -helaas voor hem- ook geen politie. Bij de Intermarché stonden 6 auto’s geparkeerd op het immens grote parkeer terrein. De supermarkt was doodstil, er waren 6 mensen (1 persoon per winkel wagentje), en de winkel was stampvol aangevuld. Alles was er behalve bloem. Het was eigenlijk een teleurstelling. De cassières zaten achter beschermend plastic en hij moest met de credit card betalen.

Er zijn hier gelukkig weinig besmettingen: de regio Nouvelle Aquitaine telt 207 zieken op 5,9 miljoen inwoners.

We vragen ons oprecht af hoe lang we dit gaan volhouden? Zo is bv de Gamme Vert open. Dat is een tuincentrum, net als in Nederland, maar ze verkopen ook dieren producten. Op mijn telefonische vraag of ik ook zakken aarde mocht kopen kreeg ik als antwoord: ‘nee, alleen dierenvoeding’, want dat is een eerste essentiële behoefte.  Stom hoor.


Op onze busreizen in Oostenrijk en op weg naar Venetië vertellen wij altijd over de Pest, die vreselijke ziekte die vanaf de 14e eeuw wereldwijd zo’n 75 miljoen levens kostte. De pest was als een griep, soms overgebracht door niezen. De stadsmuren gingen dicht, niemand mocht er in of uit. De ziekte werd verspreid vanuit het oosten via de haven van o.a Venetië, destijds een belangrijke havenstad. Aan boord van de grote zeilschepen zaten veel ratten, die werden gedood door bloedzuigende vlooien. Deze vlooien gingen op zoek naar nieuw vers bloed en brachten de pest over van rat op mens.  In Venetie worden nog steeds de maskers verkocht die de dokters droegen als ze patiënten bezochten. Deze maskers worden vooral met het beroemde Venetiaanse carnaval nog steeds vaak gedragen Een lange bek waar kruiden in zaten om zich te beschermen, hij leek wel op een pinguïn. Om zeker te zijn dat de schepen in Venetië pest-vrij waren werd hen opgedragen om 40 dagen voor anker te gaan: quaranta=40, daar komt ons woord quarantaine vandaan.

Maar herhaalt de geschiedenis zich? De beelden van overal zijn gewoon surrealistisch.

Gelukkig leven we nu niet in die tijd.


Uiteraard hebben wij de laatste weken geen boekingen gekregen. Wij begrijpen dat iedereen die geboekt heeft voor juni/juli zich afvraagt of we tegen die tijd weer kunnen reizen. Bedankt dat er geen vragen op ons afgevuurd worden, want wij weten het ook niet. Laten we hopen dat er spoedig iets meer duidelijkheid is. We zullen zeker voor iedereen een oplossing vinden. Gelukkig kamperen er nooit meer dan 10 mensen tegelijk, zelfs als we zijn volgeboekt. We hebben nog 3 maanden!


We willen iedereen sterkte wensen met de onzekerheid en we hopen dat het snel de goede kant uit gaan. Blijf gezond!

Een groet vanuit het ‘zonnige’ zuiden. In deze woelige tijd hopen we dat het iedereen zo goed mogelijk gaat. Door familie en vrienden overal in Europa worden we op de hoogte gehouden en hopelijk zal deze tijd ergens goed voor zijn.

Misschien vinden jullie het interessant om te horen wat voor impact Corona heeft op deze regio?


Uiteraard waren wij ons (als reisleiders) in maart weer fanatiek aan het voorbereiden voor onze reizen in april en mei door Europa, maar de enige zekerheid die we nu hebben is, dat al onze 5 reizen zijn geannuleerd.  Gelukkig…. zeggen we nu. Zover zijn we inmiddels , we zien onszelf  echt niet reizen met een bus vol Amerikanen. Van die verantwoording zijn we nu af. En opeens hebben we vrije tijd. Het is een hele gekke gewaarwording dat we tot half juni de tijd hebben voor elkaar en onszelf. Bevalt ons dit? JA JA JA. We zijn nu in ‘de tuin’ bezig, ja 6 ha noemen we nog steeds tuin. We zijn aan het zaaien, planten, schoon maken, en doen dingen die al jaren lang op ons ‘to-do’ lijstje stonden. En gek genoeg is er een enorme rust over ons gekomen want er is nu geen ja-nee-ja-nee meer. Bovendien zijn we nu helemaal op onszelf aangewezen, want met de lock-down moeten we thuis blijven. We kunnen ons goed vinden in de nieuwe regels. Daarom kijken we wel verbaasd naar o.a. Nederland waar mensen ‘leuke dingen’ doen en in lange rijen bos- of strandwandelingen maken. Stiekem hopen we dat men nog iets van alle nieuwigheden leert, waarderen we weer no-nonsense en zijn file’s spoedig verleden tijd.


Lock down Frankrijk:

Begin maart liepen we nog lacherig kusjes uit te delen, maar dat is totaal voorbij. Jong en oud is zich er nu van bewust dat we serieus moeten leven, boks groeten en elleboogjes uitdelen. De ‘bise’ heeft plaats gemaakt voor een echt lucht kusje op 2 meter afstand.

President Macron kwam een uurtje na Mark Rutte op TV en vertelde ons net zo indrukwekkend wat ons te doen staat de komende 2 weken. Om ons tegemoet te komen wordt 300 miljard Euro vrijgemaakt. Niemand zal failliet gaan beloofde hij. Grote woorden natuurlijk, maar laten we het hopen. We krijgen allerlei mails dat we niet moeten panikeren. Hypotheken hoeven voorlopig niet meer worden afgelost, schulden niet afbetaald en water en elektriciteit  mogen ook later worden betaald.  We mogen torenhoge leningen afsluiten, maar uitstel van betalen is (jammer genoeg) geen afstel. De speech eindigde met –hoe kan het ook anders- : Vive la France, Vive la République en daarna werd plechtig de Marseillaise gespeeld. In de tussentijd had hij 5x gezegd dat we in oorlog waren. Dat was wel erg dramatisch.

Maar écht, alle winkels zijn dicht. Met de naaste buren hebben we telefonisch contact. We gaan wel naar buiten, maar blijven op ons terrein. We hoopten dat de bouwmarkten en tuincentra open zouden blijven net als in Duitsland, maar nee, dat is dikke pech.  En het is nu alleen nog maar mogelijk om de weg op te gaan met een formulier dat je hebt gedownload van internet. Dat moet je invullen en dan aankruisen of je naar de supermarkt gaat, de apotheek of iemand gaat helpen. Voor iets anders mag je niet naar buiten. Het schijnt dat honderden politiemensen op de been zijn om je aan te houden en te controleren. Heb je niet zo’n document, dan krijg je een boete van € 135. Omdat zoveel mensen hier geen internet hebben, kunnen ze ook een coupon uit de krant knippen.

Uit nieuwsgierigheid is Ron boodschappen gaan doen en hij was tot de tanden gewapend en op het ergste voorbereid: met het formulier in de hand reed hij over totaal lege wegen en door verlaten dorpjes. Geen mens te zien en -helaas voor hem- ook geen politie. Bij de Intermarché stonden 6 auto’s geparkeerd op het immens grote parkeer terrein. De supermarkt was doodstil, er waren 6 mensen (1 persoon per winkel wagentje), en de winkel was stampvol aangevuld. Alles was er behalve bloem. Het was eigenlijk een teleurstelling. De cassières zaten achter beschermend plastic en hij moest met de credit card betalen.

Er zijn hier gelukkig weinig besmettingen: de regio Nouvelle Aquitaine telt 207 zieken op 5,9 miljoen inwoners.

We vragen ons oprecht af hoe lang we dit gaan volhouden? Zo is bv de Gamme Vert open. Dat is een tuincentrum, net als in Nederland, maar ze verkopen ook dieren producten. Op mijn telefonische vraag of ik ook zakken aarde mocht kopen kreeg ik als antwoord: ‘nee, alleen dierenvoeding’, want dat is een eerste essentiële behoefte.  Stom hoor.


Op onze busreizen in Oostenrijk en op weg naar Venetië vertellen wij altijd over de Pest, die vreselijke ziekte die vanaf de 14e eeuw wereldwijd zo’n 75 miljoen levens kostte. De pest was als een griep, soms overgebracht door niezen. De stadsmuren gingen dicht, niemand mocht er in of uit. De ziekte werd verspreid vanuit het oosten via de haven van o.a Venetië, destijds een belangrijke havenstad. Aan boord van de grote zeilschepen zaten veel ratten, die werden gedood door bloedzuigende vlooien. Deze vlooien gingen op zoek naar nieuw vers bloed en brachten de pest over van rat op mens.  In Venetie worden nog steeds de maskers verkocht die de dokters droegen als ze patiënten bezochten. Deze maskers worden vooral met het beroemde Venetiaanse carnaval nog steeds vaak gedragen Een lange bek waar kruiden in zaten om zich te beschermen, hij leek wel op een pinguïn. Om zeker te zijn dat de schepen in Venetië pest-vrij waren werd hen opgedragen om 40 dagen voor anker te gaan: quaranta=40, daar komt ons woord quarantaine vandaan.

Maar herhaalt de geschiedenis zich? De beelden van overal zijn gewoon surrealistisch.

Gelukkig leven we nu niet in die tijd.


Uiteraard hebben wij de laatste weken geen boekingen gekregen. Wij begrijpen dat iedereen die geboekt heeft voor juni/juli zich afvraagt of we tegen die tijd weer kunnen reizen. Bedankt dat er geen vragen op ons afgevuurd worden, want wij weten het ook niet. Laten we hopen dat er spoedig iets meer duidelijkheid is. We zullen zeker voor iedereen een oplossing vinden. Gelukkig kamperen er nooit meer dan 10 mensen tegelijk, zelfs als we zijn volgeboekt. We hebben nog 3 maanden!


We willen iedereen sterkte wensen met de onzekerheid en we hopen dat het snel de goede kant uit gaan. Blijf gezond!